در يكى از روزهاى عيد ولادت حضرت امير المؤمنين عليه السلام ، روز 13 رجب كه جمعيت‌ها و طبقات مختلف براى زيارتشان و عرض تبريك مىآمدند ، آقا سيد محترمى به نام آقاى حائرى - كه شخصاً مورد احترام بود - قصيده معروف حاج ميرزا اسماعيل شيرازى در تهنيت ولادت آن حضرت را قرائت مىكرد كه در ضمن آن مىگويد : إن يكن يفرض لله البنون * فتعالى الله عما يصفون فوليد البيت أحرى أن يكون * لولى البيت حقاً ولداً ر ضمن آن اين شعر است : هذه فاطمة بنت الاسد * اقبلت تحمل لاهوت الابد ايشان ناراحت شدند و در آن مجلس پرجمعيت ، سيد را از خواندن قصيده منع فرمودند ، و او را امر به جلوس كردند . سيد فوراً امتثال امر كرد و نشست . مجلس را سكوت فراگرفت و كسى نبود كه در اين موقف بتواند سخنى بگويد . حضرت آيت الله آقاى اخوى - كه مورد احترام خاص ايشان بودند ، و در مطالب و مواقع لازم حتى نظر مخالف خود را صريحاً بيان مىكردند ، و خود آقا هم ايشان را به اين روحيه مىشناخت از باب عون الضعيف صدقة در مقام حمايت از سيد و توجيه اين شعر برآمدند و بحث مختصرى